30 Απριλίου 2011

Αλήθεια γιατί;
















Θυμάμαι όταν ήμουνα παιδί
έπαιζα στου ονείρου την αυλή
τώρα που μεγάλωσα, στένεψε η αυλή.
Αλήθεια γιατί;

Θυμάμαι όταν ήμουνα παιδί
πετούσα εδώ κι εκεί σαν το πουλί
τώρα που μεγάλωσα, τσάκισαν οι φτερούγες μου
κι έπεσα στη γη.
Αλήθεια γιατί;

Θυμάμαι όταν ήμουνα παιδί
ένας ήλιος με ξυπνούσε το πρωί
τώρα που μεγάλωσα, έπιασε η βροχή.
Αλήθεια γιατί;

Θυμάμαι όταν ήμουνα παιδί
έβλεπα στη ζωή μου την αρχή
τώρα που μεγάλωσα, έγινε φυλακή.
Αλήθεια γιατί;

Θυμάμαι όταν ήμουνα παιδί
άκουγα της καρδιάς μου τη φωνή
τώρα που μεγάλωσα, πεθαίνει στη σιωπή.
Αλήθεια γιατί;

7 σχόλια:

  1. ...γιατι το παιδι ηθελες να το χασεις εσυ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. τι γιατι ρε μπουμπουνα; η ζωη ριναι σκληρη γιαυτο οποιος μπορει κ κρατα καποια παιδικοτητα ειναι ευτυχης! αντε ολα γω θα στα λεω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πρέπει να ξαναγίνεις παιδι!

    Δύσκολο είναι; Η Επιστήμη (Σπόνγκος) σηκώνει τα χέρια.

    Άψογη η πέννα σου, Νεκρουλένιε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αλήθεια ..γιατί θυμόμαστε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. όταν ήσουνα παιδί για να κοινωνήσεις μια σκέψη σου έπρεπε να τρέχεις απο γειτονιά σε γειτονιά , ενώ τώρα μπορείς απο την αναπαυτική σου πολυθρόνα (στο χρόνο που σου μένει)να ανταλλάξεις απόψεις με όποιον και όποτε επιθυμείς !!
    έχει και τα καλά της η εξέλιξη !
    δεν είναι πάντα θλιβερή (αν τη δείς κάπως αλλιώς ..)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Σιγά μην κοινωνούσε τη σκέψη του αυτός...ούτε ο ίδιος δεν κοινωνούσε. Απ' έξω από την εκκλησία περνούσε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή