20 Ιουνίου 2015

Χαρτογιακάδες
















Χαρτογιακάδες μόλυναν
τον ψυχικό μου κόσμο.
Αντί γραβάτες φόραγαν
πολύχρωμες κυλόττες.
Και σαν μαϊμούδες κόμπαζαν
στο σάπιο τους κλωνάρι.
Τάχα για να τρομάξουνε
το «ανήμπορο» λιοντάρι.

18 Απριλίου 2015

Αφύλακτες διαβάσεις













Σαν αφύλακτες διαβάσεις
της ψυχής οι υπερβάσεις.
Κι όλο σφυρίζουνε τα τρένα
που περνούν χωρίς εσένα.

Ζωή μουντή πάνω σε ράγες
με πρέπει δίχως αφορμή
χωρίς του ταξιδιού το κρίμα
δεν έχει νόημα η ζωή!

Και τι απρόβλεπτο σου μένει
μια σιγουριά σε σένα ξένη...
Κι όλο θα ουρλιάζουν τα όνειρα σου
καθώς περνούν από μπροστά σου.

Σ’ αυτό το αύριο που θα ’ρθει
δώρο - στ’ αφιλόξενα σου πάθη
ένα λάθος που δεν πρέπει
να το κάνεις στο επιτρέπει!

Γι αυτό λοιπόν να μη διστάσεις
σαν τύχεις ποτέ σου και περάσεις
απ’ τις αφύλακτες διαβάσεις…


04 Μαρτίου 2015

Το παλικάρι
















Είχες τον ήλιο αγκαλιά
στα μάτια το φεγγάρι
ήσουν το παλικάρι
της άνοιξης η ανασαιμιά.

Είχες του ανέμου την ορμή
της λευτεριάς το χάδι
του ήρωα το σημάδι
γιατί αγαπούσες την αυγή.

Και τώρα κείτεσαι νεκρός
και τ’ άψυχο κουφάρι
έχει για μαξιλάρι
την πίκρα και το στεναγμό.

Τώρα ποιος νοιάζεται γιατί
ποιο δέντρο, ποιο λιμάνι
να βρει η πληγή να γιάνει
να ξαποστάσει, να χαθεί.

Αχ! Να ’μουνα άγγελος κι εγώ
να σε καλωσορίσω
τη ζωή να πάρω πίσω
που μου χρωστάς και σου χρωστώ.

Μα ήταν της μοίρας μου γραφτό
να σε νεκροφιλήσω
τα νιάτα μας ν’ αφήσω
σ’ ένα λουλούδι ευωδιαστό.



08 Νοεμβρίου 2014

Εποχές















Να ’ναι καλοκαίρι…
Κι ο χειμώνας να ’χει φωλιάσει μέσα σου.
Οι εποχές δε σε ρωτούν: "Να ’ρθούμε;"
Μήτε σκοτίζονται εσύ τι περιμένεις!
Της άνοιξης τα περιβόλια πίσω μένουνε
κι όλο ευωδιάζουν, του φθινοπώρου
οι κύκνειες λιακάδες.
Μα οι μέρες περνούν σαν συστοιχία δέντρων
που ένα προς ένα, αποτινάσσουν τα φυλλώματα.

16 Ιουλίου 2014

Ζωή μου...
















Μίκρυνες ζωή μου…
Απ’ τον καιρό που έπαψε η καρδιά να σου μιλά…
Απ’ τον καιρό που τα ίδια πράγματα σε συντροφεύουν,
και σε προδίδουν στου ουρανού τη σκοτεινιά!

19 Μαΐου 2014

Μόνον έτσι...















Πρέπει να δεις τον ήλιο κατάματα,
για να θαυμάσεις τις χρυσές του αχτίδες.
Και να φωνάξεις μες τα βαθιά χαράματα:
«Άνθρωπε, τα όνειρα που σου συντροφεύουν τις νύχτες,
το πρωί να τα κανείς αλήθειες!»

14 Απριλίου 2014

Γιάννης Κανδύλης - Γκρίζα νιάτα


video


απαγγελία - οπτικοποίηση: Γιώργος Βουτσάς
από την ποιητική συλλογή "Κίρκης φιλί"

13 Μαρτίου 2014

Ιδαν(ει)κή ζωή
















Κάποτε θα πούμε ότι ζήσαμε.
Με τις καρδιές κάποιων άλλων αγαπήσαμε.
Γλεντήσαμε στα χοροπηδητά τους
κι από τις νιότης το φιλί μεθύσαμε.

Μα τώρα ας παραδεχτούμε
—πως όλα αυτά κι αν εζήσαμε—
τις όμορφες στιγμές
κάποιων άλλων, διεκδικήσαμε!..