24 Οκτωβρίου 2012

Μπάντα αδέσποτου σκύλου















Σαν κουαρτέτο "ξεπερασμένων" μουσικών
οι εποχές μου φθίνουν…
Κι απ’ τα σαλόνια των μεγάλων αιθουσών,
τώρα μπάντα, "αδέσποτου σκύλου".

Να παίζει λυπημένα τη χαρά,
τον πόνο χαρούμενο τραγούδι, να τ’ ακούει…
Κι αυτός να τους κουνάει την ουρά -
μαέστρος θυμωμένος, που την μπαγκέτα κρούει.

Τα καλοκαίρια σαν μοιάζουν χειμωνιά,
τα χελιδόνια να ’ρχονται τον Σεπτέμβρη…
Της άνοιξης λουλούδια στα κλαδιά -
κι η γη να μην τα θέλει…

Παραφωνία που βγάζει η μοναξιά!..
Το γαύγισμα του σκύλου σ’ αποτρέπει:
«Μην ξεπερνάς τη νοητή γραμμή
―μην είσαι 'κεί― σα νότα που δεν πρέπει!»

6 σχόλια:

  1. ΑΠΙΑΣΤΟ ΠΟΙΗΜΑ...

    ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ... αν ήξερα και ποιος είσαι!

      Διαγραφή
  2. Ασφαλώς...πάντως το πάνω μήνυμα δεν ήταν δικό μου

    ΦΤΟUCAC

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ξέρω... που να προλάβεις με την μαύρη κρεμασμένη στο λαιμό!

      Σε άφησε για λίγο, για να κάνεις σάλιο;

      Ο ΧΟUΦΤΑC

      Διαγραφή