03 Ιουλίου 2013

Καρτερώντας...
















Με στοιχειώνει ο φόβος
της ανυπεράσπιστης νύχτας.
Αυτής, που δε σε δικαιώνει ποτέ!
Να καρτερείς το ξημέρωμα
με τη γεύση της πίκρας,
λαθεμένης ελπίδας,
ουρανού χαραυγής.

1 σχόλιο:

  1. Εμένα η ίδια η αναμονή
    Κουράστηκα
    μάλλον πλησιάζει η ώρα της δράσης

    :)ο

    ΑπάντησηΔιαγραφή