27 Δεκεμβρίου 2011

Χωρισμοί
















Αγάπες που χάθηκαν
στου ονείρου, το ανοιξιάτικο δείλι.
Μουσκεμένα, σαν ρούχα τα μάτια σου
αποζητούν τη φωτιά.

Όλα εκείνα που πάντρεψαν
το χειμώνα, με τα ρόδα του Απρίλη.
Σε μια καρδιά αφιλόξενη, πια
έχουν κτίσει φωλιά.

Χωρισμοί που δεν άντεξαν
του θανάτου το πόνο.
Σαν μια ανάμνηση θάφτηκαν
στου θυμικού τη γωνιά.

Σαν περάσει το θέρος
του φθινοπώρου η οδύνη,
όλα μοιάζουν προσάναμμα
στη παγερή μοναξιά.

6 σχόλια:

  1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το ποίημα καλό. Το θέμα είναι ότι προσωπικά από σένα έχω μεγάλες απαιτήσεις.

    Μεγάλες προσδοκίες, δηλαδή.

    Ντίκενς Κάρολος.

    ΥΓ
    Η κυρία στη φωτό τι φοράει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το ξέρω φίλε κι αυτό με τιμά!

    Επιφυλάσσομαι...

    Υ.Γ
    Γυμνή πρέπει να 'ναι...έχει περάσει καιρός από το χωρισμό και δεν θυμάμαι λεπτομέρειες..παρά μονάχα τη σιλουέτα της.(καλή ε;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. η φατσούλα που πήγε; :)

    μη με πεις υπερβολική αλλά το ποίημα κάτι απο Καρυωτάκη το έχει
    μου άρεσε

    Καλή Χρονιά Jo!
    Χρόνια Πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Υπερβολική είσαι...και στη "καλή χρονιά" ακόμη περισσότερο!

    (για τη φατσούλα...με βαρέθηκα)

    Χρόνια σου πολλά Eva!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. μου άρεσε, μελαγχολικό, πικρό και ωραίο ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή