Mercedes Sosa-Alfonsina y el Mar

Αφύλακτες διαβάσεις...

Σαν αφύλακτες διαβάσεις

της ψυχής οι υπερβάσεις.

Οι αναμνήσεις σου σεντόνια

ξεπλυμένα με τα χρόνια

που τ' αφήνεις να στεγνώνουν

στων ονείρων τα μπαλκόνια.

Χαμόγελα που δεν σου ανήκουν

οι στιγμές ιερές για ν' ασελγείς

στην ακαταίσχυντη μελαγχολία σου

δεν επουλώνονται οι πληγές.

Οι διαδρομές σου, με αντιφάσεις

αντικρουόμενες προκαταλήψεις, χωρίς εντάσεις

μοναδικές μας συναντήσεις

οι αργοπορημένες στάσεις.

Και πάντα ένα τίποτα θα μένει

μία ζωή σε σένα ξένη

κι όλο θα ουρλιάζουν τα όνειρα σου

καθώς περνούν από μπροστά σου.

Σε αυτό το αύριο, που θα 'ρθει

δώρο...στα αφιλόξενα σου πάθη

ένα λάθος που δεν πρέπει

να το κάνεις στο επιτρέπει.

Για αυτό λοιπόν να μη διστάσεις

εάν τύχει ποτέ σου και περάσεις

απ' τις αφύλακτες διαβάσεις...

Δ.Σαββόπουλος-Είδα την Άννα κάποτε

"Έτσι προχθές ήταν γλυκιά η εσπέρα..."

Sie liebten sich beide-Heinrich Hein

Αγάπαγαν ο ένας τον άλλονε

μα δίχως γι' αυτό να μιλήσουν.

Με μίσος αλλάζανε βλέμματα

κι από έρωτα θέλαν να σβήσουν.

Εχώρισαν έπειτα, φύγανε

μες στ΄όνειρο μόνο ειδωθήκαν.

Πεθάνανε πια και δεν έμαθαν:

εμίσησαν ή αγαπηθήκαν;

Dimitri Hvorostovsky-Zhuravli (The Cranes-Οι Γερανοί)

N' est-il une chose...-Francis Viele Griffin

Του κόσμου πια δεν είναι ούτ' ένα

πράγμα σε εμάς αγαπητό

-ένα τραγούδι, μία παρθένα,

ένα βιβλίο, ένα φυτό-

ιερό δεν είναι σε μιαν άκρη

κάτου απ' την όψη τ' ουρανού

-ένα χαμόγελο, ένα δάκρυ,

μια γλυκιά θύμηση του νου-

δεν είναι γύρω ούτ' ένα πάθος,

υπέρτερο, θριαμβευτικό

-μια δόξα ή ένα ωραίο λάθος

ή ένα μεγάλο μυστικό-

α, που οι ψυχές να το αγαπάνε

και να γελούν εδώ στη γης,

που να το βλέπουμε και να 'ναι

δικαιολογία της ζωής.

Φοίβος Δεληβοριάς-Το πα το κανα

Ο αλύτρωτος θεός

Θα ξέρεις την αλήθεια, μα δεν θα την πεις

θα την αγνοήσεις και θα αγνοηθείς...

Υπερασπιζόμενος τα θέλω σου

σε αυτά θα προδοθείς...

Ένας ακόμα απόμακρος απατημένος εραστής

ένας λαθρεπιβάτης της άκαιρης στιγμής.

Μακάρι να γινότανε το μένος ποταμός

ένας απορημένος αλύτρωτος θεός...

Χωρίς ένα εικόνισμα, χωρίς καμιά εκκλησιά

απλά μες στα όνειρα σου η ανάρμοστη θηλιά.

Christophe-Oh! Mon amour

Infini, fais que je t' ouble-Paul Jean Toulet

Για να ξεχάσω το άπειρο,

τώρα θ' αναπολώ

τη χρυσή μέθη του έαρος

το κύμα το απαλό,

κι εκείνη που εβημάτιζε

σε πάρκα ερημικά

αγάπη, ω φύλλα κίτρινα,

ω ρόδα νεκρικά.