ΑΦΙΕΡΩΜΑ (Οι άθλιοι του ούγκο - Στο ίδρυμα)

Μάτια σε καθρέφτη

Να ’ναι καλοκαίρι…

Κ’ ένας χειμώνας να ’χει φωλιάσει

μέσα σου…

Οι εποχές

δε σε ρωτούν· «να ‘ρθουμε;..»

Κι ούτε σκοτίζονται ’σύ τι περιμένεις!..

Μήτε τα μάτια

πείθουν, μ’ αυτό που βλέπουνε…

Τη μόνη αλήθεια την λέει το βλέμμα σου,

μοναδική σου ελπίδα ένας καθρέφτης!

Το μαύρο πρόβατο

Κωφεύεις…
Δεν ακούς που σου μιλούν!

Μόνο προς τ’ αστέρια γέρνεις

αν έχουν κάτι να σου πουν.

Τι κακιά συνήθεια αλήθεια

όλα να τα  περιφρονείς·

στην αγέλη, στο κοπάδι

να μην θες ποτέ να μπεις…

Πάντα λίγο παραπέρα,

πίσω αυτοί, μπροστά εσύ

και σαν κάνουν να σε φτάσουν

το πείσμα σου τους ενοχλεί!

Όχι βεβαία τίποτ’ άλλο…

Ξεχνούν και τ’ αλλά να υπακούν,

κάθε που χάνουν τη σειρά τους

εσένα πάντα ακoλουθούν.

Τότε συσκέφτονται οι βοσκοί σου…

Παίρνουν απόφαση… «καθόλου χαζή!»

μιλούν για πεινασμένους λύκους

κι όποιου ξεφύγει, τη σφαγή...

Κι από τότε όλα παν ρολόι,

όλα βαλμένα στη σειρά,

αν χάθηκε κ’ ένα από δαύτα

δεν έγινε και συμφορά!

Φτάνει που τ' άλλα υπακούουν

και κάνουν αυτό που θα τους πεις,

κι άστα εκείνα να νομίζουν

πως τώρα είναι ασφαλείς…

ΑΦΙΕΡΩΜΑ - Νίκος Καββαδίας (2)

Φόβος

Κάτω απ' την πίεση
του φόβου
αρνήθηκε
τα πάντα...

Έπειτα έπαψε
να φοβάται
γιατί συμφωνούσε
σ' όλα...

Τώρα συμφωνεί,
πως τον αρνήθηκε
κι ο φόβος...
Αφού "σιχάθηκε"
μαζί του να ζει!

ΑΦΙΕΡΩΜΑ - Φάνης Χηνάς

Μόνο

Μόνο, τ’ αληθινά

κι αυθεντικά «πράγματα»,

μένουν αναλλοίωτα στο χρόνο.

Τα ψεύτικα·

ή φθείρονται ή ξεχνιούνται…

ΑΦΙΕΡΩΜΑ-Νίκος Καζαντζάκης

Κ.Γ.Καρυωτάκης-Αποστροφή

Φθονώ την τύχη σας, προνομιούχα
πλάσματα, κούκλες ιαπωνικές.
Κομψά, ρόδινα μέλη, πλαστικές
γραμμές, μεταξωτά, διαφανή ρούχα.

Ζωή σας όλη τα ωραία σας μάτια.
Στα χείλη μόνο οι λέξεις των παθών.
Ένα έχετ' όνειρο: τον αγαθόν
άντρα σας και τα νόμιμα κρεβάτια.

Χορός ημιπαρθένων, δύο δύο,
μ' αλόγιστο το σώμα, θριαμβικά,
επίσημα και τελετουργικά,
πηγαίνετε στον ντάνσιγκ ή στο ωδείο.

Εκεί απειράριθμες παίρνετε πόζες.
Σαν τη σελήνη πριν ρομαντικές,
αύριο Παναγίες, όσο προχτές,
ακούοντας τη "Valenzia", σκαμπρόζες.

Ένα διάστημα παίζετε το τέρας,
με τα τέσσερα πόδια κολλητά.
Τρέχετε και διαβάζετε μετά
τον οδηγό σας "διά τας μητέρας".

Ω, να μπορούσε έτσι κανείς να θάλλει,
μέγα ρόδο κάποιας ώρας χρυσής,
ή να βυθομετρούσατε και σεις
με μία φουρκέτα τ΄άδειο σας κεφάλι!

Ατίθασα μέλη, διαφανή ρούχα,
γλοιώδη στόματα υποκριτικά,
ανυποψίαστα, μηδενικά
πλάσματα, και γι' αυτό προνομιούχα...


(Αφιερωμένο στον φίλο Αλέξη, που πίνει χαμομήλι με βάλιουμ...)


Καρυωτάκης!...Τα 'πε "όλα" ο άνθρωπος....

ΑΦΙΕΡΩΜΑ-Νίκος Καββαδίας (1)