Ο πότης...

Κίρκης φιλί

Άδραξε τους καρπούς,

τώρα που η ευθανασία κοιμάται

στης εφηβείας σου τα κατάσπαρτα βοσκοτόπια.

Τώρα που στη ρεματιά του έρωτα

σκίζεται στα δυο η καρδιά σου

κι ο αναστεναγμός ανάλαφρο φτερούγισμα

πουλιού ακούγεται στις φυλλωσιές,

ροή νερού η αναπνοή από της νιότης την πηγή

καθώς ζυγώνει η στιγμή να ασπαστούν τα χείλη,

κελάηδισμα αηδονιού μετέπειτα η θύμηση της,

κι ο μισεμός αλαργινός για την Ιθάκη.

Τζίμης Πανούσης - Μανούλα... (Live)

Δεν έχω τίποτα να πω...

Όταν ένας, που χρειάζεται βοήθεια,
και μπορεί να στη ζητήσει, δε σου τη ζητάει, μη του τη δίνεις!
Στανικά σωτήρας μη γίνεσαι!

Μιχάλης Τασίνας - Χριστουγεννιάτικη ευχή

Φύκια για μεταξωτές κορδέλες

Φ α σ κ ε λ ο κ ο υ κ ο ύ λ ω σ τ α!

Ακόμη κι αυτά που ελπίζεις να μην κουκουλώνονται…

Ακόμη κι αυτά που υπερεκτιμώντας τα σε υποτίμησαν.

Που βρήκαν τον τρόπο τα φύκια να γίνουν μεταξωτές κορδέλες,

τυλίγοντας άδεια κουτιά, μακιγιαρισμένης ευτυχίας.

Matisse feat and Irini Douka - Sorry

Μηνάς Δημάκης - Οι αγάπες που φεύγουν

Ένα πλοίο που σφυρίζει στην γκρίζα αποβάθρα
και καλεί για ταξίδια προς άγνωστα μέρη,
δακρυσμένα δυο μάτια, σφιγμένα δυο χείλη...
Που πηγαίνει το πλοίο τις αγάπες; - Ποιος ξέρει...

(Είναι κι άλλα νησιά, είναι κι άλλα λιμάνια,
είναι σπίτια λευκά, πολιτείες μακρυσμένες,
και, χλωμοί ονειροπόλοι, εκεί πέρα θα βρείτε
τις αγάπες που φεύγουν και μένουν χαμένες).

Καρτερείτε θλιμμένοι, τα χρόνια περνάνε,
αυτές πια δε γυρίζουν, χαθήκαν στα ξένα,
σας ξεχνούν, δε σας γράφουν, μα εσείς δεν ξεχνάτε
δακρυσμένα δυο μάτια δυο χείλη σφιγμένα.

Β. Παπακωνσταντίνου - Παραμονή πρωτοχρονιάς

Δεν έχω τίποτα να πω...

Το βουβό τραγούδι πάει πέρ' απ΄ το λάλο!