James Blunt-Carry you home

Ίσως...

Ίσως φταίει η θάλασσα.

Ίσως φταις κι εσύ.

Ίσως φταίνε τ' αστέρια

που και οι δυο μας βλέπουμε.

Ίσως να φταίει η άνοιξη

που μας φύτρωσε πάνω στους βράχους.

Ίσως όλα να είναι ένα ίσως!

_ Ίσως στης καρδιάς το σκίρτημα το λάθος σου να νιώσεις

μα όλα αυτά που έζησες να μην τ' απαρνηθείς

και για όσα εσύ δεν τόλμησες πικρά θα μετανιώσεις

να σου γκρεμίσουν τ' όνειρο ποτέ μην ανεχτείς!

_ Ίσως παλιά δεν ήξερες

μα τώρα έχεις μάθει,

πως κατακτιέται η ζωή δεν κάνει να ρωτάς

μόνο με επανάσταση γιατρεύονται τα πάθη

μόλις το νιώσεις μέσα σου-κάνε την-μην προσπερνάς!

_ Κι όταν οι άλλοι γύρω σου στα μάτια σε κοιτάξουν

να νιώσουνε στο βλέμμα σου την σπίθα της φωτιάς

την ακριβοθώρητη ματιά να δουν και να τρομάξουν

την αποφασιστικότητα σε αυτό που αναζητάς.

Θα 'ναι κάτι, που δεν θα συχωρνάς ποτέ στον εαυτό σου

που δεν κατάφερες να βρει τον στόχο η σαϊτιά

που δεν αφήνεις την καρδιά να αλώσει το μυαλό σου

και πείστηκες πως σημάδευες τον στόχο σου σωστά.

_ Ίσως παλιά δεν ήξερες

μα τώρα έχεις μάθει,

δεν χαραμίζεται η καρδιά σε ανώφελες στιγμές

κι αν σου κοστίσανε ακριβά στη ζωή τα λάθη

το πάθος στην αγάπη σου αξίζει δυο ζωές.

Μήπως φταίμε εμείς

που αφήσαμε τα ίσως

να αρρωστήσουν τις ζωές μας;

ΙΣΩΣ...

Μ.Χατζιδάκης-Β.Λέκκας-Κυριακή απόγευμα

Αισιοδοξία-Κ.Γ.ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ

Ας υποθέσουμε πως δεν έχουν φτάσει

στο μαύρο αδιέξοδο, στην άβυσσο του νου.

Ας υποθέσουμε πως ήρθανε τα δάση

μ' αυτοκρατορικήν εξάρτηση πρωινού

θριάμβου, με πουλιά, με το φως τ' ουρανού

και με τον ήλιον οπού θα τα διαπεράσει.

Ας υποθέσουμε πως είμαστε εκεί πέρα

σε χώρες άγνωστες της Δύσης του Βορρά

ενώ πετούμε το παλτό μας στον αέρα,

οι ξένοι βλέπουνε περίεργα, σοβαρά.

Για να μας δεχτεί κάποια λαίδη τρυφερά,

έδιωξε τους υπηρέτες της ολημέρα.

Ας υποθέσουμε πως του καπέλου ο γύρος

άξαφνα εφάρδυνε, μα εστένεψαν, κολλούν

τα παντελόνια μας, και με του πτερνιστήρος

τα πρόσταγμα χιλιάδες άλογα κινούν.

Πηγαίνουμε- σημαίες στον άνεμο χτυπούν-

ήρωες σταυροφόροι, σωτήρες του Σωτήρος.

Ας υποθέσουμε πως δεν έχουν φτάσει

από εκατό δρόμους τα όρια της σιγής,

κι ας τραγουδήσουμε, το τραγούδι να μοιάσει

νικητήριο σάλπισμα, ξέσπασμα κραυγής-

τους πυρούς δαίμονες στα έγκατα της γης,

και ψηλά τους ανθρώπους, να διασκεδάσει.

Sabaton-Coat of arms

"Δεν θα πεθάνουμε ποτέ

κουφάλα νεκροθάφτη(Δ.Ν.Τ)!!!"

Μη θυμώσεις;

Μη θυμώνεις...

Οι λέξεις παγώνουν τα χείλη.

Στη ψυχή σου φωνάζει η θάλασσα.

Κι ύστερα ζητάς το καλοκαίρι που δεν έρχεται!

Πρέπει να ξεχάσεις το όνειρο

και να ξεχαστείς από εκείνο.

Μόνο η ελπίδα σαν αλμύρα κολλάει στο δέρμα σου.

Πρέπει να πλυθείς...

Στη ψυχή σου η απελπισία φώλιασε.

Μια καρδιά αφιλόξενη ζητά την ευθανασία της.

Κι εσύ γλεντάς το θάνατο της...

Poll-Ξημερώνει

Κουρασμένο χελιδόνι

_ Δεν ζούμε, απλώς υπάρχουμε...

Κουρδισμένα ρολόγια να μετράμε το χρόνο

που κυλάει απ' τις χούφτες μας σαν της ερήμου την άμμο.

_ Δεν ζούμε, απλώς υπάρχουμε...

Σαν κοιτάς στον καθρέφτη την ασχήμια της νιότης σου

πως σε ύδατα στάσιμα η ψυχή σου βουλιάζει.

_ Δεν ζούμε, απλώς υπάρχουμε...

Στολισμένες βιτρίνες σε ακατοίκητους δρόμους

πουλιά που φωλιάσαμε σε αδύναμους κλώνους.

_ Δεν ζούμε, απλώς υπάρχουμε...

Σε ανύπαρκτη άνοιξη κουρασμένο χελιδόνι

να προσμένει τον ήλιο που θα λιώσει το χιόνι.

Miles Davis-Generique

Χωρίς ελπίδα

Πόσο φτωχός είναι ο κόσμος

χωρίς ελπίδα στη καρδιά

να έχεις πάρει ένα δρόμο

που να μην σε βγάζει πουθενά.

Να είναι τόσο ανούσια όλα

τα πράγματα μες στη ζωή σου

καθώς σε παίρνει η κατηφόρα

στο βάρος της συνείδησης σου.

Να έχεις συνέχεια την φυγή

απ' ότι συμβαίνει ολόγυρα σου

μα δίχως αέρα, ούτε πνοή

πως να φουσκώσουν τα πανιά σου!

Με παραστάσεις της ζωής

ασπρόμαυρες, μουντές φωτογραφίες

που όσο τις κοιτάς δεν απορείς

πως πέρασαν ανεκμετάλλευτες οι ευκαιρίες.

Μοναδική αναλαμπή,

κάποια μακάρια χρόνια που είχες ζήσει

τότε που ήσουνα παιδί...

και με μιά αθωότητα αμνού

πριν της θυσίας το βωμό

η φύση σ' είχε προικίσει.