16 Οκτωβρίου 2010
Χωρίς ελπίδα
Πόσο φτωχός είναι ο κόσμος
χωρίς ελπίδα στη καρδιά
να έχεις πάρει ένα δρόμο
που να μην σε βγάζει πουθενά.
Να είναι τόσο ανούσια όλα
τα πράγματα μες στη ζωή σου
καθώς σε παίρνει η κατηφόρα
στο βάρος της συνείδησης σου.
Να έχεις συνέχεια την φυγή
απ' ότι συμβαίνει ολόγυρα σου
μα δίχως αέρα, ούτε πνοή
πως να φουσκώσουν τα πανιά σου!
Με παραστάσεις της ζωής
ασπρόμαυρες, μουντές φωτογραφίες
που όσο τις κοιτάς δεν απορείς
πως πέρασαν ανεκμετάλλευτες οι ευκαιρίες.
Μοναδική αναλαμπή,
κάποια μακάρια χρόνια που είχες ζήσει
τότε που ήσουνα παιδί...
και με μιά αθωότητα αμνού
πριν της θυσίας το βωμό
η φύση σ' είχε προικίσει.
17 Σεπτεμβρίου 2010
Αφύλακτες διαβάσεις...

Σαν αφύλακτες διαβάσεις
της ψυχής οι υπερβάσεις.
Οι αναμνήσεις σου σεντόνια
ξεπλυμένα με τα χρόνια
που τ' αφήνεις να στεγνώνουν
στων ονείρων τα μπαλκόνια.
Χαμόγελα που δεν σου ανήκουν
οι στιγμές ιερές για ν' ασελγείς
στην ακαταίσχυντη μελαγχολία σου
δεν επουλώνονται οι πληγές.
Οι διαδρομές σου, με αντιφάσεις
αντικρουόμενες προκαταλήψεις, χωρίς εντάσεις
μοναδικές μας συναντήσεις
οι αργοπορημένες στάσεις.
Και πάντα ένα τίποτα θα μένει
μία ζωή σε σένα ξένη
κι όλο θα ουρλιάζουν τα όνειρα σου
καθώς περνούν από μπροστά σου.
Σε αυτό το αύριο, που θα 'ρθει
δώρο...στα αφιλόξενα σου πάθη
ένα λάθος που δεν πρέπει
να το κάνεις στο επιτρέπει.
Για αυτό λοιπόν να μη διστάσεις
εάν τύχει ποτέ σου και περάσεις
απ' τις αφύλακτες διαβάσεις...
10 Σεπτεμβρίου 2010
Δ.Σαββόπουλος-Είδα την Άννα κάποτε
"Έτσι προχθές ήταν γλυκιά η εσπέρα..."
Ετικέτες
music- video-clip
Sie liebten sich beide-Heinrich Hein
31 Ιουλίου 2010
N' est-il une chose...-Francis Viele Griffin

Του κόσμου πια δεν είναι ούτ' ένα
πράγμα σε εμάς αγαπητό
-ένα τραγούδι, μία παρθένα,
ένα βιβλίο, ένα φυτό-
ιερό δεν είναι σε μιαν άκρη
κάτου απ' την όψη τ' ουρανού
-ένα χαμόγελο, ένα δάκρυ,
μια γλυκιά θύμηση του νου-
δεν είναι γύρω ούτ' ένα πάθος,
υπέρτερο, θριαμβευτικό
-μια δόξα ή ένα ωραίο λάθος
ή ένα μεγάλο μυστικό-
α, που οι ψυχές να το αγαπάνε
και να γελούν εδώ στη γης,
που να το βλέπουμε και να 'ναι
δικαιολογία της ζωής.
17 Ιουλίου 2010
Ο αλύτρωτος θεός
Θα ξέρεις την αλήθεια, μα δεν θα την πεις
θα την αγνοήσεις και θα αγνοηθείς...
Υπερασπιζόμενος τα θέλω σου
σε αυτά θα προδοθείς...
Ένας ακόμα απόμακρος απατημένος εραστής
ένας λαθρεπιβάτης της άκαιρης στιγμής.
Μακάρι να γινότανε το μένος ποταμός
ένας απορημένος αλύτρωτος θεός...
Χωρίς ένα εικόνισμα, χωρίς καμιά εκκλησιά
απλά μες στα όνειρα σου η ανάρμοστη θηλιά.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
