16 Ιουλίου 2010
Infini, fais que je t' ouble-Paul Jean Toulet

Για να ξεχάσω το άπειρο,
τώρα θ' αναπολώ
τη χρυσή μέθη του έαρος
το κύμα το απαλό,
κι εκείνη που εβημάτιζε
σε πάρκα ερημικά
αγάπη, ω φύλλα κίτρινα,
ω ρόδα νεκρικά.
Ετικέτες
Αγαπημένοι ποιητές
13 Ιουλίου 2010
Ainsi j 'ai dans ma belle pipe-Francis Carco
12 Ιουλίου 2010
Αιωνιότητα
κι αυτό το λίγο, να κρατάει τόσο πολύ
πάρα πολύ λίγο που δεν αξίζει την υπόλοιπη ζωή
και τόσο πολύ που στο τίποτα δεν χωράει να μπει.
Πως γίνεται η υπαρξή σου να οφείλεται στο ψέμα
πως γίνεται το ψέμα να μοιάζει αληθινό
τόσο αληθινό σαν ψεύτικο, για να 'ναι αληθινό...
Πως γίνεται η αγάπη σου να νιώθει τόσο μίσος.
Πως όλα που σ' αναστήσανε εσύ να τα πενθείς!
Να ξέρεις πως θα υπάρχεις μαζί με τόσα ίσως
ίσως το όνειρο σου να υπάρχει για να ζεις....
04 Ιουλίου 2010
Ένα ξερό δαφνόφυλλο-Κ.Γ.Καρυωτάκης
το πρόσχημα του βίου σου, και θ' απογυμνωθείς.
Με δέντρο δίχως φύλλωμα θα παρομοιωθείς,
που το χειμώνα απάντησε στου δρόμου εκεί στη μέση.
Κι αφού πια τότε θα 'ναι αργά νέες χίμαιρες να πλάσεις
ή ακόμη μια επιπόλαιη και συμβατική χαρά,
θ' ανοίξεις το παράθυρο για τελευταία φορά,
κι όλη τη ζωή κοιτάζοντας, ήρεμα θα γελάσεις.
Ετικέτες
Αγαπημένοι ποιητές
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


