πηγή: giorgihalk
03 Ιουνίου 2010
Πικρό συμπέρασμα...
Πάντα θα περιμένω το αύριο
με την ελπίδα της λύτρωσης
μιας λύτρωσης που ποτέ δεν θα νιώσω.
Πάντα θα νιώθω γερασμένος, ξοφλημένος
σαν του κατάδικου τη μοίρα
να περιμένω έναν ήλιο, που ποτέ δεν είδα
και ένα αύριο καλύτερο που ποτέ δεν θα υπάρξει.
Πάντα θα μένει η ανάγκη
και θα υπάρχει αυτό το κάτι
που θα με κάνει δυστυχισμένο.
Πάντα θα κοιτάζω την πραγματικότητα με γυμνό μάτι
και θα ξεγελάω τον εαυτό μου
πιστεύοντας ότι δεν βλέπω καλά.
Κι όλα αυτά γιατί
μας απαρνήθηκες ζωή..
Μας άφησες να υπάρχουμε
περιθωριακοί σε μιάν άκρη
χωρίς να ελπίζουμε κάτι...
Δεν έχω τίποτα να πω...
"Οποιος γνωρίζει τους άλλους, είναι μορφωμένος
κι όποιος γνωρίζει τον ευατό του...σοφός"
κι όποιος γνωρίζει τον ευατό του...σοφός"
02 Ιουνίου 2010
01 Ιουνίου 2010
Δ.Γαλάνη-Γ.Σπανός-Λ.Παπαδόπουλος-Βροχή και σήμερα
"Τα γράμματα σου πάνε, Αγάπη μόνη,
βάρκες λευκές, τη σκέψη μου εκεί κάτου.
Τα γράμματα σου τάφοι, δεν τελειώνει
απάνω τους η λέξη του θανάτου..."
πηγή: flowerishmorning
Ανεμοδαρμένα ύψη...
άραγε στις πεδιάδες θα μας σκέφτεται κανείς;
Αναντίρρητες απόψεις στο μυαλό σου κουβαλάς
αναπάντητα ερωτήματα σ' έχουν μάθει να ρωτάς.
Για όλα αυτά που καρτερούνε την υπέρτατη στιγμή
μια στιγμή που θα αξίζει την υπόλοιπη ζωή
που οι λύπες θα φαντάζουν κάδρα σε γερμένο τοίχο
και οι ενοχές σου θα απαγγέλλουν του θανάτου τους τον στίχο.
Που του ήλιου το ανηφόρι θα ακολουθήσουν οι καρδιές
το ξημέρωμα που σβήνει των ανθρώπων τις σκιές
καθώς οι τύψεις θα σιγήσουν στο λυπητερό τραγούδι
που θα λέει για ένα αγκάθι που δεν έγινε λουλούδι.
Ανεμοδαρμένα ύψη κάθε προσπάθειας που αποπνέει
έναν δίκαιο αγώνα, που είναι ο μόνος που δεν φταίει
που είναι 'κει για να αντικρίσει της ζωής σου τα κομμάτια
τα γεμάτα προσδοκίες των ονείρων σου τα μάτια.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

